අයින්ස්ටයින් උන්නැහේ නිවැරදි බව ඔප්පු කළ ජයිරස්කෝප්පුවා – 2

දැන් ලේඩීස් ඇන්ඩ් ජෙන්ට්ල්කාර්ස්…අපි කොයි හරියෙද කථා දමාන හිටියේ…? ආහ්…ආලෝකයේ වේගය, එහි ප්‍රභවය කවර වේගයකින් එම දිශාවටම ගියත්, සුළුවෙන් හෝ වෙනසක් වෙන්නේ නෑ කියන තැන නේ හිටියේ….දැන් ඉතින් අපේ අහිංසක නිව්ටොන් උන්නැහේ ගේ චලිතය පිළිබඳව නියමයන් අනුව නම්, මේ අපි කියපු  වාහනේ ප්‍රවේගයත් ආලෝකයේ ප්‍රවේගයත් යන දෙක සාපේක්ෂ ප්‍රවේගය සමීකරණයකට දාලා හදලා බැලුවොත්, ආලෝකයේ රථයට සාපේක්ෂ ප්‍රවේගය, දෙකම එක දිසාවට යන නිසා අඩුවෙන්ට ඕනෑ නේද…?

 

එතනදි වෙන්නේ ඩොප්ලර් ආචරණය කියලා මෙව්වා එකක්…රාළහාමි මෙහෙම ඉන්නවා….වාහනේ ලයිට් ගහගෙන ඔහොම එනවා…වාහනය රාළහාමි දෙසට එනවිට, රාළහාමිගේ රේඩාර් ගන් එකෙන් නිකුත් වෙන රේඩාර් කිරණ වාහනයේ වැදී, ඒවා යළිත් බම්ප් වී පැමිණෙනවා…එතකොට ඒ තරංග සංඛ්‍යාතය, ආයාමය මත වාහනයේ වේගය කියන්න රාළාමිට ඉඩකඩ ලැබෙනවා…හැබැයි පොඩි සොරි සීන් එකකට තියෙන්නෙ, එතනදිත් රාළාමිට ආලෝකයේ ලැබෙන්නේ එකම ප්‍රවේගයක්…හරි නම් එතනදි රාළහාමිට ( හෙවත් අපේ නිරීක්ෂකයාට ) සාපේක්ෂව ලැබෙන්න ඕන ආලෝකයේ වැඩි ප්‍රවේගයක්…ඒත් එහෙම වෙන්නෙ නෑ…

 

මේ සාපේක්ෂ ප්‍රවේගය කිව්වාම, දැන් මෙතන පොඩි ලොජික් එකක් තියෙනවා…ඒ ලොජික් එක ගැන පොඩි වාක්‍යයක් දාන්නේ නැතුව ගියොත්, මෙතනින් එහාට ඇලජික් වෙන්න පුළුවන්…ඒක නිසා අපි පොඩ්ඩක් හොර පාරෙ රවුමක් ගිහින් හිටපු තැනටම එමු….

 

දැන් අපි සරලම විදියට ඕක කිව්වොත්, ඔන්න හොඳේ මාළිගාවත්තෙ පිංවතෙක්, විසිල් සද්දයක් ඇහිලා, වෙල් ෆැන්ටා බූලියක් කරේ තියාගෙන දුවනවා එක පැත්තකට…පැයට කිලෝමීටර 50 ක වේගෙන් කියමුකෝ…( මිනිහෙකුට දුවන්න පුළුවන්ද මන්දා…අවුලක් නෑ වෙල් ෆැන්ටා ගහලා ඉන්න නිසා දිව්ව කියමු…)….පිටි පස්සෙන් පන්නගෙන එනවා රාළාමි කෙනෙක් පැයට කිලෝමීටර් 40 ක වේගයෙන්…පොලීසියේ රාළාමිලගේ ඇඟවල් වල තියෙන කොලස්ට්‍රෝල් හැටියට වේගෙන් දුවන්නත් බෑනේ…දැන් දෙන්නම එකම දිහාවට දුවනවා වුනත්, මේ දෙන්නගේ ප්‍රවේගයන් වෙන, වෙනම හඳුන්වන්නේ මොකකට සාපේක්ෂවද…? අර නිව්ටන් උන්නැහේ කිව්වා වගේ “සාපේක්ෂ චලිතයේදි” මෙතෑන සාපේක්ෂ මහ පොළවට….ඉතින්,

 

 

බූලිය වඩම්මන බුවාගේ වේගය, මේ මහපොළවට සාපේක්ෂව සහ අර නිවටෝනියානු ස්ථතික අවකාශයට සාපේක්ෂව තමයි 50 පැ.කි.මී…

රාළාමි 40 ට පාගන්නෙත් මහ පොළවට සාපේක්ෂව, සහ සමස්ථයක් ලෙස නිව්ටන් ලොක්කා දුටු නොසැළෙන අවකාශයට සාපේක්ෂව….

 

 

අතර මඟ ඉන්න පොරක් මේ දෙන්නාගේ සාපේක්ෂ ප්‍රවේගය මැන්නොත්, රාළාමිට සාපේක්ෂව අපේ වෙල් ෆැන්ටා බුවාට පැ.කි.මී 10 ක වේගයක් තිබිය යුතුයි… එහෙම වෙන්නෙ….හොරගේ ප්‍රවේගය Vtg ( Velocity of the theif relative to the ground ) වලිනුත්, රාළාමිගේ ප්‍රවේගය Vpg ( Velocity of Police man relative to the ground) වලිනුත් හැඳින්වුවොත්, අඩුවේගයෙන් දුවන්නේ රාළාමියා නිසා, මේ දෙන්නා අතර සාපේක්ෂ ප්‍රවේගය + රාළාමියාගේ ප්‍රවේගය නේ එතකොට වෙල් ෆැන්ටා බුවාගේ ප්‍රවේගය වෙන්නේ….එහෙම නම් අපි සමීකරණය පහත පරිදි ලියනවා…

 

Vtp = Vtg+Vpg….

i.e. Vtg=Vtp-Vpg

 

දැන් සමීකරණයට සංඛ්‍යා ආදේශ කළොත් අපිට එනව පැයට කිලෝමීටර් 10 ක ප්‍රවේගයක් අපේ පොලිස් ලොක්කාට සාපේක්ෂව වෙල් ෆැන්ටා බුවාගේ ප්‍රවේගය….

 

 

මෙතනදි වෙනස් වෙන්නෙ නැති, අකර්මණ්‍ය අවකාශයකටනේ සාපේක්ෂව මේ සියල්ල මනින්නේ…ඔන්න මේ අය කොහොම දිව්වත්, වටේ ඇති අර අපි කළින් කිව්ව වේදිකාව හෙවත් අවකාශය මුකුත් ක්‍රියාවකින් මේකට දායක වෙන්නේ නෑ…මේ ලොජික් එකම තමයි ආයුබොවන්ඩ, ආලෝකය සහ හෙඩ් ලයිට් ගසාගෙන යන වාහනය සම්බන්ධයෙනුත් නිව්ටන් උන්නැහේ හිටිය නම් යොදා ගන්නේ…ඒ අනුව, අර ඉහත අපේ වෙල් ෆැන්ටා වෙළෙන්දා සහ පොලිස් රාළාමි දෙදෙනා අතර සාපේක්ෂ ප්‍රවේගය හොයපු සීන් කෝන් එකම දාලා හරි නම් ආලෝකයේ, එහි ප්‍රභවයට සාපේක්ෂ ප්‍රවේගය, එහෙමත් නැත්නම් ආලෝකයේ සාමාන්‍ය ප්‍රවේගයට වඩා අඩු ප්‍රවේගයක් සොයා ගන්න පුලුවන් වෙන්න ඕන නේද?…

 

මෙම පරීක්ෂණයේදීත් මිචෙල්සන් ලොක්කාට ආවේ ආලෝකයට තියෙන ( තියෙනවා යැයි සිතන ) ප්‍රවේගයේ අගයම තමයි….

 

ඔන්න ඕකට තමයි මේ “අරයාට සාපේක්ෂව, මෙයාගේ ප්‍රවේගය”, “මෙයාට සාපේක්ෂව අරයාගේ ප්‍රවේගය” කියලා කිව්වෙ…නිව්ටන් උන්නැහේට අනුව නම් මේ හැම එකාගේම ප්‍රවේගය සාපේක්ෂ වෙන්නෙ, අර කළින් කිව්ව නිරපේක්ෂ අවකාශයට…ඒක මේ පොඩ්ඩක් ඕෆ් ට්‍රැක් පැනලා විස්තර කොරලා දුන්නෙ, නිකං ඔළුවෙ තියාගෙන ඉන්න පොඩි මෙව්ව එකක්…ඔය ඒ.ලෙවල් වලට පිසික්ස් කරපු භවතුන් සහ භවතියන් මෙව්වා කජ්ජ වගේ දන්නවා…

 

ඒ කාලේ අපේ ටැපික් රාළහාමිලා අතේ දැන් තියෙනවා වගේ රේඩාර් ගන් තිබ්බෙ නෑ…තිබ්බා නම්

අවම තරමේ අර වාහනයට ස්පීඩෝමීටරයක් අල්ලන ටැපික් රාළාමිගේ මීටරේ ආලෝකයේ වේගයට වඩා වෙනස් වේගයක් සටහන් වෙන්න ඕනනේ…..අඩේ…ඉතින් ඒම උනේ නෑනේ…එතකොට මොකක්ද සීන් එක?…ඇයි මේ අහිංසක නිව්ටන් තුමාගේ ලෝස් ඔෆ් මෝෂන් එකට ආලෝකය ඉදිරියේ ලූස් මෝෂන් හැදෙන්නේ….?..

ඔන්න ඔතන තමයි මෙව්ව එක තියෙන්නෙ…දැන් අපි යන වාහනේ චලනය වීමත්, ආලෝකය චලනය වීමත් සිද්ද වෙන්නෙ, අර නිව්ටන් උන්නැහේ කියපු, කම්මැලි, මුකුත් නොකරන, කුජීතු අවකාශයට සාපේක්ෂව නම්, ඉතින් ආලෝකයට ස්ථතික වේගයක් පවත්වා ගන්ට බෑ….

 

 

ඔන්න ඔතනදි තමයි අපේ ඇල්බට් අයින්ස්ටයින් උන්නැහේ දකුණු පය පෙරට තබා වැඩ පටන් ගත්තෙ….දැන් එතුමා එනවා අපූරු නිගමනයකට…අයිසැක් නිව්ටන් තුමා කියනවා වගේ “ඔන්න අවකාශය තියෙනවා…කාළය කියන්නේ අවකාශය තුළ ගලා යන දෙයක්” කියනවා වෙනුවට, මුන්දැ කියාපි “වේගය කියන්නේ, ඕනෑම වස්තුවක් කාළය හරහා තරණය කරනු ලබන අවකාශය පරිමාව” .. ඒ නිසා “මේ කාළය සහ අවකාශය දෙක එකට වැඩ කරනවා…මොකටද එකට වැඩ කරන්නේ…? ආලෝකයේ වේගයෙහි නියත බව සහ ආලෝක ප්‍රභවයෙහි වේගය මොන තරම් උනත්, ආලෝකයේ වේග සීමාව ආරස්සා කොර ගන්න …”

 

 

දැන් එතුමා එනවා අපූරු නිගමනයකට…අයිසැක් නිව්ටන් තුමා කියනවා වගේ “ඔන්න අවකාශය තියෙනවා…කාළය කියන්නේ අවකාශය තුළ ගලා යන දෙයක්” කියනවා වෙනුවට, මුන්දැ කියාපි “වේගය කියන්නේ, ඕනෑම වස්තුවක් කාළය හරහා තරණය කරනු ලබන අවකාශය පරිමාව” .. ඒ නිසා “මේ කාළය සහ අවකාශය දෙක එකට වැඩ කරනවා…මොකටද එකට වැඩ කරන්නේ…? ආලෝකයේ වේගයෙහි නියත බව සහ ආලෝක ප්‍රභවයෙහි වේගය මොන තරම් උනත්, ආලෝකයේ වේග සීමාව ආරස්සා කොර ගන්න …”

 

තේරුනේ නෑ වගේද?… ඔන්න එහෙනම් ලොන්තම පැහැදිලි කිරීම කරනවා, අහ ගන්ඩ වාඩි වෙලා….

 

 

මේ අපි ඉන්න විශ්වය කියන මෙව්ව එකෙත්, මේ මහ පාරවල් වල, අලුතින් දාපු හයිවේ වල වගේ තියෙනවා “ඉස්පීඩ් ලිමිට්” එකක්…ඒක තමයි ආලෝකයේ වේගය, හෙවත් පැයට කිලෝ මීටර් මිලියන 1073…අයින්ස්ටයින් උන්නැහේට අනුව නම්, ඕක පහු කරලා යන්න පුළුවන් ජගතෙක් මේ තෙදියත තාම ඉපදිලා නෑ…පහු කොරන්නත් බෑ..

 

ඇයි බැරි?…අවකාශය සහ කාළය පොඩි ටීම් වර්ක් එකක් දාලා, ආලෝකයේ උපරිම වේග සීමාව ආරස්ස කොර ගන්නවා…යම් කිසි වස්තුවක් ආලෝකයේ වේගය ආසන්නයට එනවාත් සමඟම, එය විසින් අවකාශයේ ගන්නා ලබන ප්‍රමාණය එන්න, එන්න අඩු වෙනවා..උදාහරණයක් හැටියට, අපි හිතුවොත් නැඩ සයිස් ටුවරිස්ට් බස් එකක් ආලෝකයේ වේගයට ආසන්න වෙනවා කියලා, එලියේ ඉඳන් බස් එක දෙස බලා, එය තම “සංජානනයට” ( පර්ස්පෙක්ටිව්, නැත්තං දෘෂ්ඨිකත්වය කියන්නෙ ) ගන්නා නිරීක්ෂකයාට පේන්නෙ මේක යාන්තම් සෙන්ටිමීටර් ගාණක් දිග, හිබිකිච්චං දෙයක් හැටියට…හැබැයි බය වෙන්න එපා, ඇතුලේ ඉන්න ටුවරිස්ට්ලා ටික තැලී, පොඩිවී පරලෝ සැපත් වෙලා නෑ…ඒ ඇතුලේ ඉන්න බුවාලාගේ පර්ස්පෙක්ටිව් එක අනුව බස් එක නෝමල් විදියට තියෙනවා…උන්ගෙ ඔරලෝසු වල කටුත් නෝමල් එකේ වැඩ කරනවා…හැබැයි බස් එක, පිටත අවකාශයේ ගන්නා ප්‍රමාණය එන්න, එන්නම අඩු වෙනවා…ඇයි අඩු වෙන්නේ…? කාළය සමඟ යන අවකාශය ප්‍රමාණය අඩු කරන්න සහ ත්වරණය හෙවත් “ඇක්සිලරේෂන්” එක පල්ලම් බස්සන්න…එහෙම බස්සන කොට මැක්කැයි වෙන්නේ?…ආලෝකයේ ප්‍රවේගයට ළඟා වෙන එක, අවකාශයම නැමී, තව දුෂ්කර කරනවා….

 

දැන් එහෙමත් අමරම කට්ටක් කාලා කොහොම හරි ආවයි කියමුකෝ ආලෝකයේ වේගයෙන් 99.99% කටම…පුළුවන්ද පැන ගන්න?….බෑ…ඇයි බැරි…එතනට එනකොටම, කාළය ගත වීමේ වේගය අඩු වෙන්න පටන් ගන්නවා…හැබැයි වාහනය ඇතුලේ ඉන්නා අයගේ නෙමෙයි…උන්ගේ ඔරලෝසු නෝමල් එකේ වැඩ…නමුත් බාහිර අවකාශයේ කාලය ගත වීම ( වාහනයට සාපේක්ෂව ) ටික, ටික ස්ලෝ ඩවුන් වෙනවා….දැන් නම් ඉතින් මළාට ආලෝකයේ වේගය ඉක්මවන්ට බෑ…ඉතින් ආලෝකයේ වේග සීමාව රැකෙනවා….ආතල් නේ?…

 

මේ කෙංගෙඩිය කොරන්ට අමාරුයි, කාළය සහ අවකාශය කියන දෙක, නොනැමෙන සුළු, ස්ථතික දේවල් වුණා නම්…ඒ වගේම “පැසිව්” හෙවත් අක්‍රීය්, කිසිවකට සාපේක්ෂ නොවන, නිරපේක්ෂ දේවල් උනා නම්…ඉංගිරිසියෙන් කිව්වොත් “කාළය ඇබ්සොලියුට් හෙවත් නිරපේක්ෂ උනා නම්, අවකාශය ඇබ්සොලියුට් හෙවත් නිරපේක්ෂ උනා නම්” මෙහෙම නැමෙන්නෙ නෑ කිසිවක් ආරක්ෂා කොර ගන්න…නමන්නත් බෑ…

 

මොකෝ අපේ අර කළින් ලිපියේ කිව්ව උදාහරණය වන නෙළුම් පොකුණ ඉස්ටේජ් එක නමන්න පුළුවන්ද?…නැමෙයිද?…අඩු ගාණේ අපේ මහ රජතුමා ගෙහුං “නැමියං නැත්තං තෝ තුන් අවුරුද්දකට ඇතුළට යවනවා ” කිව්වත් නැමෙන්නේ නෑ…අවකාශය කාළය යන දෙක ඒ වගේ ඉස්ටේජ් එකක් උනා නම් කීයටවත් මේ වෙනස් වීම සිද්ද වෙන්නේ නෑ…එහෙනං ඒ දෙකත් සාපේක්ෂ වී, එකිනෙක හා දියවීමෙන්, නම්‍යශීලී වී ආලෝකයේ වේගය ආරස්සා කොර දෙනවා…එහෙනම් ඒවාත් සාපේක්ෂයි….ඔන්න ඕකට තමයි ඇල්බට් උන්නාන්සේ සාපේක්ෂතාවාදය කියලා කිව්වෙ…( ජෙනරල් තියරි ඔෆ් රිලෙටිවිටි ) ..

 

 

 

චලිතය සමඟ අවකාශය සහ කාළය දියවී යාම වාහනය ඇතුලේ ඉන්නා පොරවල් වලට අවටින් සංජානනය වන අයුරු….

 

දැන් ඒ තර්කය තුල එතුමා අලුත් සංකල්පයක් හඳුන්වා දුන්නා…ඒ මොකක්ද?..මේ අවකාශය සහ කාළය කියන දෙක, එකතු වෙලා ක්‍රියා කරන “අවකාශ – කාළ” සංකල්පය…දැන් දෙන්නා එකටමයි වැඩ…ගෑණියි, මිනිහයි වගේ….දෙන්නෙක් තමයි, නමුත් එක යුනිට් එකක් හැටියට ක්‍රියාවෙ යෙදෙන්නෙ….!…( මිනිහා මොකාද? ගෑණි මොකාද? වගේ පුරස්න ඇසීම තහනම්….!!….තාම කවුරුත් දන්නෙ නෑ, කවුද උඩින් ඉඳගෙන වැඩේ කරන්නෙ, කවුද යටින් ඉඳගෙන වැඩේට අහුවෙන්නෙ කියලා…)

 

ඒනං ලේඩීස් ඇන්ඩ් ජෙන්ට්ල් කාර්ස්…!

 

අපි පැහැදිලි කිරීම අරඹමු…මේ සාපේක්ෂතාවාදය මෙව්ව එක ඇසුරෙන් අයින්ස්ටයින්ගේ ගුරුත්වාකර්ෂණය පිළිබඳව සංකල්පය…හෙණ වටයක් ගහලානේ දැන් එතනට ආවේ…ආපහු පාරක් පුංචි මතක් කිරීමක් කරමු, ඇයි අපි මේ වටේ ගැහුවෙ කියන එක…මෙන්න මේ පුරස්නෙට පිලිතුරු නිව්ටන් ගොයියා ගාව නොතිබ්බ නිසයි මේ වටේ ගහන්න උනේ…පසුගිය ලිපියෙන්…

 

//….

කන්සෙප්ට් එක එක උනත්, එහෙම ලන්නක් වගේ මොකක් හරි කනෙක්ෂන් එකක් පෘතුවිය සහ හඳ අතරේ නෑ කියලා අපි දන්නවනේ…එහෙනං කොහොමද අප්පේ කිලෝමීටර් ලක්ස හතරක සෙපරේෂන් එකක් ( r ) ඔස්සේ මේ වගේ ආකර්ෂණයක් පවතින්නේ…?

 

පුර සඳ මඩල අපෙන් ඈත් නොවී තියෙන්නෙ කොහොමද පෘතුවියට ඇලිලා….?….

 

ඔන්න කණෝ පිනුම් කිව්වලු….නිව්ටන් උන්නැහේ ජීවතුන් අතර හිටි කාලෙදිත් එක, එක නසරාණි ඔය පුරස්නේ එතුමාගෙන් ඇහුවාම එතුමාටත් ඇඩ්‍රස් නැති වුණා….ඕකට කියන්න දෙයක් උන්නැහැට තිබ්බෙ නෑල්ලු…

 

තව සීන් කෝන් එකක් ඔය අස්සෙ මාට්ටු උනා…දැන් ඔහොම එක්, එක් වස්තූන් ස්කන්ධය සහ ඒවා අතර තියෙන දුරට සමානුපාතික වන බලයකින් ආකර්සණය වෙනවා නම්, ඔව්වා ඔක්කොම එකම කේන්ද්‍රයකට ඇදිලා ගොහිං ආකහේ තරු, ග්‍රහ මණ්ඩල ඔක්කොම එකම කේන්ද්‍රයකට කඩා වැටිලා විශ්වය ප්‍රසාරණය වන්න මහා පිපුරුම් දුන්නු චාලක ශක්තිය අබිබවා මේ කේන්ද්‍රාභිසාරී ගුරුත්වාකර්සන බලය ඉහළ ගිහින්, විශ්වය රිවර්ස් වෙලා හිග්ස් පාටිකල් ( හිග්ස් ලොවෙත් නෑ ඒ කාලේ ) එකක් වෙන්නෙ නැත්තෙ ඇ‍යි….? ….//

 

දැන් මෙන්න සාපේක්ෂතාවාදය ඇසුරෙන් උත්තරේ:

 

දැන් මේ පහත රූප රාමුව දෙස බලන්ඩ….ඔන්න බ්‍රහ්මදත්ත රජතුමාගේ පූල් ටේබල් එක තියෙනවා ( සමහරු ස්නූකර් කියන්නෙත් මේකටමද මන්දා?…මම ඉතින් ගමේ ගොඩේ කොලුවනේ…)…මේ පූල් ටේබල් එකේ තියෙනවා පිංවතුනි, බෝල ගොඩක්…ඒ බෝල තියෙන්නෙ මෙන්න මේ හැඩේට…

 

 

දැන් ඔය ඇත්තො නිකමට හිතලා බලන්න මේ බෝල ටික තමයි අවකාශයේ තියෙන වස්තූන්…එතකොට මේසය තමයි අවකාශය… කාළයත් සමඟම මේවායේ චලිතය හරියට මේ පූල් ටේබල් එක උඩ තියෙන අර සුදු පාට බෝලෙට ඉරට්ටෙන් විද්දාම, ඒක ගිහිල්ලා වැදිලා, අනිත් බෝල ඒ මේ අත යනවා වගේ….

 

 

 

 

දැන් මේ පූල් බෝල් ටික, හෙවත් අවකාශයේ පවතින වස්තූන්, මේ විදියට හැසිරෙන්නේ, අපි අර කළින් කියාපු නිව්ටන් උන්නැහේගේ අවකාශය හෙවත් අචල, ස්ථතික අවකාශ රාමුව ( වේදිකාව ) කියන නිර්ණායකයට අනුව….දැන් අපි හිතාගමු, මේ අවකාශය හෙවත් මේසය සාදා ඇති රෙද්ද, නම්‍යශීලි රෙද්දක් කියලා…නැමෙනවා හොඳට…යමක් ඒක උඩ තිබ්බොත්, ඒක හොඳට, ඒ තියෙන වස්තුවේ ස්කන්ධයට අනුරූපව නැමෙනවා…එහෙම හිතාගමුකෝ…ඔන්න දැන් මේසය මතුපිට නම්‍යශීලියි…

 

ඒ නම්‍යශීලි මේසය මතු පිටින් අපි තියනවා හුඟක් බර, අර පූල් බෝල වලට වඩා විශාල යකඩ බෝලයක්…මෙන්න මේ වගේ…( රූපය බලන්න )

 

 

 

කොහොමද වැඩේ…??…නැමුණ නේද මේසය මතුපිට පහළට…අන්න ස්පේස්-ටයිම් එක කර්ව් එකක් ගැහුනා…වක්‍රතාවයක් ආවා…ඇයි ආවේ…? අර බෝලයේ ස්කන්ධය නිසා, එය පිහිටා තිබෙන අවකාශ-කාළය නැමුණා…එරුණා…වක් වුණා….මාරයි නේ…?

 

දැන් අපේ ස්නූකර් ක්‍රීඩකයා, මේ බර බෝලයට, හෙවත් මේ ඉහත රූපයේ මැද්දෙන් තියාපු “බෝලිං” බෝලය දෙසට විදිනවා අර සුදු පාට චූටි ස්නූකර් බෝලය…

 

 

විද්දාම ඒ බෝලය, මේ බෝලය ළඟට ආවාම අපිට දකින්න ලැබෙන්නෙ මෙන්න මේ වගේ සීන් එකක්….

 

 

අම්මට සිරි…කළින් අර ස්ථතික, නොනැමෙන මේසය තියෙද්දි, දෙකක් එකට හැපුණාම, විවිධ පැති වලට විසි වුණු බෝලනේ දැක්කෙ…දැන් මේ බෝලය ඇවිත්, අර බර බෝලය විසින් ඇති කරන ලද අවකාශ – කාළ ආවාටයේ බෑවුම වටේ රවුමට, රවුමට යනවා….

 

ඔන්න කනෝ කිරිවල පාට කිව්වලු…! දැන් ඔය මැද්දෙන් තියාපු බර “බෝලිං” බෝලය සහ වටේ යන සුදු පාට ස්නූකර් බෝලයට, මම තව දෙන්නෙක්ව ආදේස කොරනවා…ඔන්න මීළඟ කොටුව බලාන්ඩ….

 

 

කොහොමද පිංවත්නි, වැඩේ…??…දැන් තේරුණාද මොකෑ වෙන්නෙ කියලා…??…ලන්නක් දාලා අම්බිලි මාමාව බැඳගෙන ඉන්නෙත් නෑ….අම්බිලි මාමට ඔය තරම් දුරකට අපේ ඉඳන් බලපැවැත්වෙන අමුතු බලයකුත් නෑ….එහෙනං අම්බිලි මාමා කරන්නෙ අවකාශ-කාළයේ අපි විසින් ඇති කරන ලද නැම්මේ, ගැට්ට වටේ රවුමට, රවුමට යන එක…එයාට තියෙන්නෙ නියත වේගයක් නිසාත්, ප්‍රතිරෝධයක් නැති නිසාත්, එයා ස්ලෝ ඩවුන් වෙලා ඇවිත් අපේ ඇඟේ වදින්නෙත් නෑ…හරියට මාරක ළිඳේ මෝටර් සයිකල් එලවනවා වගේ…

 

එහෙනං අපේ සූරිය දිවිය පුත්තරයා, උන්දෑගේ මහා ස්කන්ධයට සහ බරට පිං සිද්ද වෙන්න හදන වක්‍රය වටේ තමයි මේ දුප්පත් අපිත් යන්නෙ….එහෙම ගිහින්, ගැට්ටේ හිටපු තැනට සෙට් වෙනකොට, ඩෝං, පටෝං, චූස්, බූස් ගාලා, “එහෙනං මැණිකෙ ඔය දරුවන්ට කිරිබත් කෑල්ලක් කවල ඉන්ඩකෝ මුලින්ම” කියලා, ඩෙට් පැන්න බිස්කට් පෙට්ටි අරං නෑ ගම් යන්නෙ….තේරුණාද සීන් එක…?

 

 

ගුරුත්වාකර්ෂණය කියන්නෙ එතකොට වෙන මොකක් වත් කෙහෙල් මලක් නෙමෙයි…අවකාශ-කාළයේම හැඩය තමා…එක වස්තුවක් තවත් වස්තුවක් දිහාවට ඇදිලා එන්නෙත් මේ නැම්ම නිසාම තමයි…

 

අපි තව සරල උදාහරණයක් ගමුකෝ….හොඳ ආපිකෝ මෙට්ටෙක ජෝඩුවක් බුදිය ගන්නවා…..මේ ජෝඩුවේ හස්බන්ඩා හුඟක් මහතයි…පොර නිසා මෙට්ටෙ නැම්මක් ඇතිවෙනවා….එතකොට මේ දෙන්නගෙන් වයිෆරේ හීන්දෑරි ගෑණු දරුවෙක්…ඒ ඇත්ති සැතපුණාම, අර නැම්මට තල්ලු වෙලා වැටෙනවනේ…තේරුණාද සීන් එක…?..( ඊට පස්සෙ වෙන ඒවා මගෙන් අහන්න එපා, ඒවා ගිහින් අහගන්නවලා අර “තාඹුගේ ලෝකය” බ්ලොග් එක කරන දොස්තර මහත්තයගෙන්…)

 

ඔන්න දෙයියනේ කියලා දෙවනි කොටස අවසන්…මීළඟ කොටසෙන් අපි එමු, ජයිරස්කෝප්පුවා දෙසට….

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s